Mistrz

Mistrz

O 1 w nocy obudziło nas klasyczne *tup tup tup* i nagle w łóżku zjawiła się Gwiazda. Na delikatną sugestię, że „może pójdziemy do twojego łóżeczka” odpowiadała zawsze dosadnym „nie”. Bez różnicy, które z nas pytało.

No nic. Dawid poszedł po trzecią poduszkę (bo moja została zaanektowana przez wroga) i próbujemy spać. To znaczy my próbujemy, bo Gwiazda gada. Gada i gada. Chyba ze dwie godziny to trwało. My jak zwykle ignorujemy, każde zwinęło się po swojej stronie łóżka i próbuje spać. W którymś momencie budzę się i słyszę ciszę. Przysnęła! Ale czuję, że coś mi się do pleców przykleiło i grzeje. Nie jestem w stanie się odsunąć, bo z jednej strony – koniec łóżka, z drugiej – grzejnik, a pomiędzy jakieś trzydzieści centymetrów, na których leżę ja. Wstaję więc, przesuwam Gwiazdę na jej poduszkę, odwracam się, kładę – i w tym momencie znowu czuję grzejnik przytulający się do moich pleców…

Rano żadne z nas nie może się dobudzić. Komórka wydzwania już pewnie z czwartą drzemkę. Kiedy Gwiazda wreszcie jest gotowa do wstania, postanawia upomnieć się o telefon, którego obecność wcześniej zarejestrowała.

Ewa: „Daj komórkę!”

Tata: „Nie, Ewa. Trzeba wstawać.”

*ROZPACZ*

Ewa (płacząc): „Tatusiu! Daj komórkę, to Ewa skończy płakać!”

Niniejszym ogłaszam, że dnia 4 stycznia 2016 r., w wieku 2 lat, 9 miesięcy i 7 dni, Ewa osiągnęła najwyższy poziom jeśli chodzi o manipulację mężczyznami.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s